ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้เกี่ยวกับโรคกระดูกพรุน ความเสี่ยงในการหกล้ม และพฤติกรรมป้องกันการหกล้มในสตรีสูงอายุกลุ่มเสี่ยงโรคกระดูกพรุน - ยุวดี พิบูลลีตระกูล (2021)
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้เกี่ยวกับโรคกระดูกพรุน ความเสี่ยงต่อการหกล้มและพฤติกรรมป้องกัน การหกล้มในสตรีสูงอายุกลุ่มเสี่ยงโรคกระดูกพรุน กลุ่มตัวอย่าง สตรีอายุ 60 ปีขึ้นไปในจังหวัดอุบลราชธานี ที่มีความเสี่ยงโรคกระดูกพรุน จำนวน 110 ราย คัดเลือกโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น ใช้แบบสอบถามข้อมูล ส่วนบุคคล แบบประเมินความรู้เกี่ยวกับโรคกระดูกพรุน แบบประเมินความเสี่ยงการหกล้มและแบบประเมิน พฤตกิ รรมปอ้ งกันการหกล้ม เกบ็ ขอ้ มูลระหวา่ งเดอื น มีนาคม ถึง พฤษภาคม 2562 วิเคราะห์ข้อมูลด้วย โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูปด้วยสถิติวิเคราะห์ ความสัมพันธ์สเปียร์แมน กำหนดระดับนัยสำคัญ ทางสถิติที่ p < 0.05 ผลการวิจัยพบว่า สตรีสูงอายุกลุ่มเสี่ยงโรค กระดูกมีระดับความรู้เกี่ยวกับโรคกระดูกพรุนปานกลาง (คะแนนเฉลี่ย ± ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 10.53 ± 2.71) ร้อยละ 50.6 ของกลุ่มตัวอย่างมีความเสี่ยง การหกล้ม (คะแนนเฉลี่ย ± ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 4.58 ± 2.62) และ มีพฤติกรรมป้องกันการหกล้ม ในระดับสูง (คะแนนเฉลี่ย ± ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 87.02 ± 10.39) ความรู้เกี่ยวกับโรคกระดูกพรุน มีความสัมพันธ์ทางลบในระดับต่ำกับความเสี่ยง ในการหกล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = -0.199, p = 0.037) และมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำ กับพฤติกรรมป้องกันการหกล้มอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (r = 0.329; p < 0.001) และความเสี่ยง ในการหกล้มมีความสัมพันธ์ทางลบในระดับต่ำกับ พฤติกรรมป้องกันการหกล้มอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (r = -0.162; p = 0.090) ผลการศึกษาครั้งนี้ บุคลากรด้านสุขภาพสามารถ นำผลการวิจัยมาเป็นข้อมูลในการจัดกิจกรรมส่งเสริม สุขภาพเพื่อป้องกันการเกิดการหกล้มในสตรีสูงอายุ กลุ่มเสี่ยงโรคกระดูกพรุน