Altitude distribution of fine particulate matters PM₁ PM₂.₅ and PM₁₀ in Bangkok - Hathairat Kittipalarak (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2019)
อนุภาคของฝุ่นละเอียดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางน้อยกว่า 1 ไมครอน (PM1), น้อยกว่า 2.5 ไมครอน (PM₂.₅) และน้อยกว่า 10 ไมครอน (PM₂.₅) ได้รับการตรวจวัดที่ความสูงที่แตกต่างกันคือ 1.5 เมตร, 25 เมตรและ 75 เมตรตามลำดับ โดยสถานที่เก็บตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้ตั้งอยู่ที่อาคารมหามกุฏ SCI 025 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยระยะเวลาการเก็บตัวอย่างฝุ่นละอองเริ่มตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม 2563 และในการเก็บข้อมูล PM₁₀-₂.₅ และ PM₂.₅ ใช้เครื่องมือหัวคัดแยกฝุ่นขนาดเล็ก และเก็บตัวอย่างอากาศด้วยอัตราการไหล 3 ลิตรต่อนาทีเป็นระยะเวลา 8 ชั่วโมงทั้งวันหยุดสุดสัปดาห์และวันธรรมดา โดยระดับความเข้มข้น PM₁ ถูกตรวจวัดโดย Dust Track พร้อมเซ็นเซอร์อัตโนมัติ ในส่วนความเข้มข้นสูงสุดของ PM₂.₅ และ PM10-₂.₅ พบที่ชั้น 5 ที่ความสูง 25 เมตรโดยมีความเข้มข้นเฉลี่ย 62.33 ± 3.04 และ 64.42 ± 5.16 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตรตามลำดับ ความเข้มข้นสูงสุดของ PM₁ ถูกพบที่ชั้น 15 ที่ความสูง 75 เมตร โดยมีความเข้มข้นเฉลี่ย 66.33 ± 31.72 μg / m3 ชั้น 5 นี้มีกิจกรรมการสอนมากมาย มีนักเรียนจำนวนมากใช้พื้นที่นี้ ผลการวิจัยพบว่าระดับ PM ในพื้นที่พื้นดิน 1.5 เมตรนั้นต่ำกว่าฝุ่นละอองที่ลอยอยู่ในระดับสูง อาคาร SCI 025 อยู่ไกลจากถนนใหญ่ประมาณ 300 ม. ดังนั้นการปล่อยสัญญาณไฟจราจรควรมีผลกระทบต่อความเข้มข้นฝุ่นละอองขนาดเล็กรอบข้าง การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงความแปรปรวนของการกระจายตัวของฝุ่นละอองขนาดเล็กด้วยความสูงและที่ตั้งที่มีความเสี่ยงสูง ผลลัพธ์เหล่านี้สามารถนำไปใช้ในการตัดสินใจประกอบการเลือกใช้ชีวิตในบริเวณพื้นที่สูงในเขตเมือง