Investigation of Particulate Air Pollution of a University Classroom: Indoor-outdoor Relationships - Pornwanat Ukritsiri (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2019)
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบมลพิษ PM₂.₅ และพารามิเตอร์ทางกายภาพของ อากาศในห้องเรียนมหาวิทยาลัย และหาความสัมพันธ์ระหว่างภายในและภายนอกห้องเรียนในช่วงที่มี วิกฤตมลภาวะทางอากาศ เราเลือกห้องเรียน 310 อาคารวิทยาศาสตร์ทั่วไป คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นพื้นที่ศึกษา เราวัดความเข้มข้นของ PM₂.₅, อุณหภูมิ, ความชื้นสัมพัทธ์, และความเร็วลมรายนาที ภายในและภายนอกห้องเรียน ในช่วงตอนบ่ายของเดือนมกราคม- กุมภาพันธ์ 2563 เราแบ่งข้อมูลออกเป็น 4 กลุ่ม ตามคาบเรียน (มี/ไม่มี) และระดับดัชนีคุณภาพ อากาศ (ส่ง/ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ) จากนั้นทำการวิเคราะห์เชิงสถิติ ซึ่งพบว่า ข้อมูลกลุ่มที่ 3 "ไม่ มีคาบเรียนในวันที่ระดับดัชนีคุณภาพอากาศส่งผลกระทบต่อสุขภาพ" มีความเข้มข้นของ PM₂.₅ เฉลี่ย รายนาทีสูงสุด ทั้งภายในและภายนอกห้องเรียน (44.40 ± 7.04 μg/m³ และ 56.75 ± 6.57 μg/m³ ตามลำดับ) ในขณะที่ข้อมูลกลุ่มที่ 1 "ไม่มีคาบเรียนในวันที่ระดับดัชนีคุณภาพอากาศไม่ส่งผลกระทบ ต่อสุขภาพ" มีความเข้มข้นของ PM₂.₅ เฉลี่ยรายนาทีต่ำที่สุดในทั้งสองสภาวะเช่นกัน (14.78 ± 1.29 μg/m3 และ 20.27 ±4.19 μg/m³ ตามลำดับ) นอกจากนี้ ความเข้มข้นของ PM₂.₅ เฉลี่ยรายนาที ภายในห้องเรียนจะมีความสัมพันธ์เชิงเส้นตรงอย่างมีนัยสำคัญในระดับปานกลาง-สูงแบบมีทิศทาง เดียวกันกับความเข้มข้นของ PM₂.₅ เฉลี่ยรายนาทีภายนอกห้องเรียน แต่ว่าในระดับต่ำ-ปานกลางแบบ ไม่มีทิศทางที่แน่นอนกับระดับอุณหภูมิ, ความชื้นสัมพัทธ์, และความเร็วลม (p < 0.05) ซึ่งแนวโน้มใน ลักษณะนี้สามารถพบได้เมื่อทำการวิเคราะห์เชิงสถิติด้วยข้อมูลเฉลี่ยรายชั่วโมงเช่นกัน