Predictors of suicidal idea in the elderly living in Bangkok, Thailand - Supasaek Virojanapa (Chulalongkorn University, 2019)
บทนำ อัตราตายจากการฆ่าตัวตายในผู้สูงอายุในประเทศไทย เพิ่มจาก 7.82 รายต่อแสนประชากร ใน พ.ศ. 2,551 เป็น 8.58 รายต่อแสนประชากร ใน พ.ศ. 2561 คิดเป็นร้อยละ 9.7 ในขณะที่อัตราฆ่าตัวตายในกรุงเทพฯ เพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 61.1 ในระยะเวลา 5 ปี แต่ยังไม่มีงานวิจัยเร็วๆนี้เพื่อศึกษาความชุกของคิดฆ่าตัวตายในผู้สูงอายุกรุงเทพฯ และปัจจัยที่เกี่ยวข้องวิธีดำเนินงานวิจัย งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาข้อมูลทุติยภูมิจากการศึกษาวิจัยแบบตัดขวาง ที่ทำระหว่างเดือนมกราคม ถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2,560 ประชากรตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุของศูนย์บริการสาธารณสุขในกรุงเทพฯ จำนวน 1,454 คน เก็บข้อมูลเกี่ยวกับข้อมูลทั่วไป ความเหงา ความเศร้า คุณภาพชีวิต และความคิดฆ่าตัวตาย ด้วยการสัมภาษณ์ด้วยแบบสอบถามมาตรฐาน จากพยาบาล และอาสาสมัครสาธารณสุข คำนวณ ความชุกและการถดถอยโลจิสติก พหุกลุ่ม ด้วยโปรแกรม SPSS Statistics 21 งานวิจัยนี้ได้ผ่านการอนุมัติจาก คณะกรรมการพิจารณาจริยธรรมการวิจัยในคน กลุ่มสหสถาบัน ชุดที่ 1 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เลขที่ 054/2563ผลการศึกษา ความชุกของความคิดฆ่าตัวตายในผู้สูงอายุกรุงเทพฯคิดเป็น ร้อยละ 6.46 ความเศร้า (aOR = 12.5, 95% CI = 7.50 – 20.84) คุณภาพชีวิตที่ต่ำ (aOR = 3.15, 95% CI = 1.93 -5.15) และ ความเหงา (aOR = 1.71, 95% CI = 1.02 - 2.85) สัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับความคิดฆ่าตัวตาย ตามลำดับสรุปผลการศึกษา ความชุกของความคิดฆ่าตัวตายในผู้สูงอายุกรุงเทพฯ สูงกว่าในเชียงรายในปีเดียวกัน และยังสูงกว่าในไต้หวันและประเทศจีน การป้องกันการฆ่าตัวตายควรมุ่งเน้นที่ภาวะซึมเศร้า คุณภาพชีวิต และความเหงาของผู้สูงอายุ