Trihalomethanes formation potential of shrimp farm effluents Chachoengsao province, Thailand - Aweewan Mangmeechai (Chulalongkorn University, 2003)
น้ำทิ้งจากฟาร์มกุ้งและตัวอย่างนาจากแม่น้ำบางประกงบริเวณเหนือน้ำและท้ายน้ำแม่น้ำบางประกงจังหวัดฉะเชิงเทราเก็บมาเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการก่อตัวของสารไตรฮาโลมีเทน ขั้นตอนการทำการวิเคราะห์นั้นน้ำตัวอย่างถูกผ่านการกรองด้วยกระดาษกรองขนาด 0.45 ไมโครเมตร บางส่วนถูกนำไปแยกองค์ประกอบของสารอินทรีย์ออกเป็น 2 ประเภทคือ พวกชอบน้ำ และพวกไม่ชอบน้ำโดยใช้เรซิน (XAD 8) เป็นตัวแยก คุณลักษณะน้ำทิ้งจากฟาร์มกุ้งมีปริมาณสารอินทรีย์รวม 13.78-18.27 มิลลิกรัม/ลิตร ปริมาณสารอินทรีย์ที่ละลายน้ำ 12.34-13.95 มิลลิกรัม/ลิตร ปริมาณสารอินทรีย์ที่ไม่ชอบน้ำ 3.01 - 4.63 มิลลิกรัม/ลิตร ปริมาณสารอินทรีย์ที่ชอบน้ำ 8.43 - 10.05 มิลลิกรัม/ลิตร ความสามารถในการก่อสารไตรฮาโลมีเทนจากน้ำทิ้งฟาร์มกุ้งทิ้งหมดอยู่ในช่วง 810 -1,540 ไมโครกรัม/ลิตรสารอินทรีย์ประเภทที่ชอบน้ำมีความสามารถในการก่อสารไตรฮาโลมีเทนสูงซึ่งมีค่าเท่ากับ 700 - 966 ไมโครกรัม/ลิตร ในขณะที่สารอินทรีย์ที่ไม่ชอบน้ำมีความสามารถในการก่อสารไตรฮาโลมีเทนเพียงแค่ 111 - 363 ไมโครกรัม/ลิตร ความเป็นไปได้ในการก่อตัวของสารไตรฮาโลมีเทนในน้ำจากแม่น้ำมีค่าน้อยกว่าน้ำทิ้งจากฟาร์มกุ้งซึ่งแสดงว่าน้ำในแม่น้ำที่มีการปนเปื้อนน้ำทิ้งจากฟาร์มกุ้งจะเพิ่มความเสี่ยงในการก่อตัวของสารไตรฮาโลมีเทนเมื่อมีการนำน้ำนั้นไปเติมคลอรีนเพื่อใช้ในชุมชนหรือโรงงาน นอกจากนี้ค่า SUVA ของน้ำทิ้งจากฟาร์มกุ้งมีค่าน้อยกว่า 3 ลิตรต่อมิลลิกรัม-เมตร ซึ่งแสดงว่าน้ำทิ้งจากฟาร์มกุ้งมีสารอินทรีย์ประเภทที่ไม่สามารถลดปริมาณสารอินทรีย์ลงได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยการตกตะกอน