Vegetable Oil Based Microemulsion Biofuels - U-Larak Peson (Chulalongkorn University, 2017)
การเติบโตของความต้องการพลังงานเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้นอย่างมากซึ่งส่งผลต่อการปล่อยไอเสียที่เพิ่มมากขึ้นโดยจะส่งผลกระทบต่อคุณภาพของอากาศให้แย่ลง ดังนั้นแรงผลักดันในการพัฒนาเทคโนโลยีในการผลิตพลังงานหมุนเวียน ซึ่งน้ำมันพืชที่ผ่านวิธีการไมโครอิมัลชันได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้นในการผลิตเชื้อเพลิงชีวภาพ ในงานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเตรียมสารเชื้อเพลิงชีวภาพผ่านวิธีการรีเวิร์สไมโครอิมัลชันโดยประกอบไปด้วยน้ำมันพืชปาล์มผสมกับน้ำมันดีเซลเป็นเฟสที่ไม่มีขั้วรวมกับบิวทานอลและเอทานอลเป็นเฟสที่มีขั้วโดยใช้สารลดแรงตึงผิวที่ไม่มีประจุชนิดดีไฮดอลเอทิลีนออกไซด์ที่มีหมู่เอทิลีนออกไซด์ที่แตกต่างกันที่นำมาใช้ ได้แก่ 1 3 5 และ9 ซึ่งใช้เป็นตัวประสานให้สารสองชนิดผสานกัน ซึ่งจะทำการสร้างแผนภาพสามเหลี่ยมเพื่อกำหนดพื้นที่การผสมเข้ากันเป็นเนื้อเดียวของสารน้ำมันเชื้อเพลิงชีวภาพไมโครอิมัลชัน จากนั้นสำรวจผลของการเพิ่มปริมาณของบิวทานอลที่มีผลในการช่วยลดของการแยกของเฟสและปริมาณของสารลดแรงตึงผิวที่นำมาใช้ในการเตรียมสารเชื้อเพลิงชีวภาพไมโครอิมัลชัน ร่วมกับศึกษาผลของโครงสร้างของสารลดแรงตึงผิว และสารลดแรงตึงผิวร่วม ได้แก่ ออคทานอลที่มีโครงสร้างเป็นโซ่ตรง และ 2-เอทิล-1-เฮกซานอล ที่มีโครงสร้างเป็นโซ่กิ่งผ่านพฤติกรรมของเฟส คุณสมบัติทางเชื้อเพลิง ได้แก่ ความหนืด ขนาดของอนุ-ภาพ ความหนาแน่น ค่าความร้อน และคุณสมบัติต่างๆของเชื้อเพลิงชีวภาพนำมาเปรียบเทียบตามมาตรฐานของไบโอดีเซล จากการทดสอบชี้ให้เห็นว่า เปอร์เซ็นต์ของสารลดแรงตึงผิวที่ใช้ในการรักษาเสถียรภาพของน้ำมันเชื้อเพลิงชีวภาพไมโครอิมัลชันลดลงตามการเพิ่มขึ้นของบิวทานอลในส่วนผสมของบิวทานอล/เอทานอล และพบว่าน้ำมันเชื้อเพลิงชีวภาพไมโครอิมัลชันที่ใช้สารลดแรงตึงผิวร่วมเป็นโซ่กิ่งจะใช้ปริมาณของสารลดแรงตึงผิวในการรักษาเสถียรภาพมากขึ้นในการสร้างไมโครอิมัลชัน ยิ่งไปกว่านั้นพบว่าการเพิ่มปริมาณบิวทานอลในอัตราส่วนผสมระหว่างบิวทานอลกับเอทา-นอล ยังส่งผลกระทบต่อสมบัติของน้ำมันเชื้อเพลิงอีกด้วย