ผลของเงื่อนไขการแปรรูปโลหะที่ใช้วิธีอีดีเอ็มที่มีต่อลักษณะ เฉพาะของกรรมวิธี - สมเจตน์ สิงหพันธุ์ (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 1990)
การศึกษานี้ได้ศึกษาผลของเงื่อนไขการทำงานที่สภาวะการทำงานต่าง ๆ ของขบวนการแปรรูปโลหะ ด้วยวิธีอีดีเอ็ม ที่มีต่อลักษณะเฉพาะที่สำคัญของกรรมวิธี 4 ประการ คือ อัตราการกัดเนี้อโลหะ, อัตราการสึกหรอของอีเล็คโตรด , ความหยาบของผิวงานและระยะดิสชาร์จ การทดลองโดยการแปรค่ากระแสดิสชาร์จใน ช่วง 9.85 - 30.5A และระยะพัลส์ 50 - 1000 µs โดยการใช้ทองแดงและอลูมิเนียมเป็นอีเล็กโตรดกัดชิ้นงานซึ่งเป็นเหล็กกล้า AISI 4140 ผลจากการทดลองพบว่า การเพิ่มของกระแสดิสชาร์จมีผลต่อการเพิ่มของทั้งอัดราการกัดเนี้อโลหะ, อัตราการสึกหรอของอีเล็ดโตรด, ความหยาบของผิวงาน และระยะดิสชาร์จ การเพิ่มระยะพัลส์มีผลต่อ การเพิ่มความหยาบของผิวงาน และระยะดิสชาร์จอัตราการกัดเนี้อโลหะ จะมีค่าสูงสุดเมื่อระยะพัลส์อยู่ในช่วง 200-500 µs อัตราการสึกหรอของอีเล็คโตรดเมื่อใช้ทองแดงเป็น อีเล็กโดรด จะลดลงเมื่อระยะพัลส์มีค่าสูงขึ้น ผลจากการทดลองได้นำมาสร้างแบบจำลองของกรรมวิธีอีดีเอ็ม ซึ่งมีรูปแบบเป็นสมการโพลีโนเมียล อันดับสอง การพิจารณาสภาวะที่เหมาะสม โดยกำหนดฟังก์ชั่นเป้าหมายเป็นสองกรณี คือการให้อัตราการกัดเนี้อโลหะสูงสุด และอัตราส่วนของอัตราการกัดเนี้อโลหะต่ออัตราการสึกหรอของอีเล็คโตรดสูงสุด ภายใต้เงื่อนไขขอบข่าย ความสามารถของเครื่องจักร และความหยาบของผิวงานที่กำหนด