การศึกษาเชิงวิเคราะห์เถรีคาถาในคัมภีร์พระไตรปิฎก - อาเศียร หนูสิทธิ์ (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 1991)
เถรีคาถา เป็นประมวลถ้อยคำของพระเถรีที่มีรวบรวมไว้ใน พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษารูปแบบของการประพันธ์และฉันทลักษณ์ที่ใช้ในเถรีคาถาเป็นประการแรกวิเคราะห์ชีวิตของพระเถรีทั้งในช่วงก่อนและหลังก่อนออกบวชพุทธศาสนาเป็นประการที่สอง และการศึกษาหลักธรรมทางพุทธศาสนาที่พระเถรีเหล่านั้นนำมากล่าวไว้โดยส่วนมากเป็นประการที่สาม และกล่าวถึงสาเหตุของการออกบวชของพระเถรีเหล่านั้นด้วย ในการศึกษาวิจัยมีการเปรียบเทียบเถรีคาถาที่ปรากฏในคัมภีร์พระไตรปิฎกบาลีฉบับอักษรไทยฉบับอักษรเทวนาครีของนาลันทา และฉบับอักษาโรมันของสมาคมบาลีปกรณ์ ปรากฏว่ามีข้อแตกต่างกันอยู่บ้างในเรื่องจำนวนของคาถา ภาษาบาลีปรากฏเป็นไปตามกฎเกณฑ์ของภาษา นอกจากลักษณะเฉพาะทางไวยากรณ์บางประการ มีการใช้ฉันท์ 6 ชนิด มีปัฐยาวัตฉันท์มากที่สุด ฉันท์เหล่านี้เกือบทั้งหมดดำเนินไปตามแบบแผนข้อบังคับของฉันท์ในคัมภีร์วุตโตทัย สันนิษฐานว่าในคริสตศตวรรษที่ 5 หรือ 6 พระธรรมปาละได้รวบรวมและเรียบเรียงประวัติของพระเถรีไว้ในปรมัตถทีปนีซึ่งเป็นอรรถกถาของเถรีคาถา พระเถรีเหล่านี้ส่วนมากมาจากวรรณะสูง และสิ่งที่เป็นแรงจูงใจให้เขาออกบวชประการแรกคือ ความเลื่อมใสในพระรัตนตรัย และประการที่สองเนื่องจากสูญเสียบุคคลที่ตนรัก สาระสำคัญของคำสอนทางพุทธศาสนาได้แก่เรื่องไตรลักษณ์ คือ ชีวิตเป็นสิ่งที่ไม่เที่ยงแท้ ชีวิตเป็นทุกข์ และไม่มีวิญญาณหรือสิ่งที่เที่ยงแท้แน่นอนเป็นแก่นสารของชีวิต หลักคำสอนอื่น ๆ ได้แก่เรื่อง ความไม่ประมาทและโทษของการหมกมุ่นอยู่ในกามารมณ์เป็นต้น ข้อเสนอแนะให้มีการศึกษาเชิงวิเคราะห์คัมภีร์เรื่องอื่น ๆ ในพระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกายเพื่อเปรียบเทียบกับเถรีคาถา