Optimization of supercritical carbon dioxide extraction of essential oil from Amomum krevanh Pierre - Wipawee Yothipitak (Chulalongkorn University, 2007)
ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาการสกัดน้ำมันหอมระเหยจากกระวานด้วยคาร์บอนไดออกไซด์วิกฤติยิ่งยวด โดยได้ศึกษาอิทธิพลของขนาดอนุภาคที่นำมาใช้ในการสกัดในช่วงระหว่าง 180-800 ไมโครเมตร พบว่าขนาดอนุภาคมีผลต่อปริมาณสารสกัดน้ำมันหอมระเหย โดยขนาดอนุภาคในช่วง 250-355 ไมโครเมตร ทำให้ได้ปริมาณสารสกัดน้ำมันหอมระเหยมากที่สุด นอกจากนี้งานวิจัยนี้ยังใช้การออกแบบการทดลองและพื้นผิวผลตอบเพื่อศึกษาอิทธิพลของสภาวะที่ใช้ในการปฏิบัติการและพยากรณ์สภาวะที่เหมาะสมที่สุดต่อการสกัดน้ำมันหอมระเหยจากกระวานด้วยคาร์บอนไดออกไซด์วิกฤติยิ่งยวด ซึ่งปัจจัยต่างๆที่ใช้ในการปฏิบัติการ ได้แก่ อุณหภูมิที่ใช้ปฏิบัติการในช่วง 33-67 องศาเซลเซียส ความดันที่ใช้ปฏิบัติการในช่วง 91-259 บาร์ และเวลาที่ใช้ในการสกัดในช่วง 20-70 นาที ซึ่งผลการศึกษาพบว่าผลหลักของความดันที่ใช้ปฏิบัติการ และอันตรกิริยาระหว่างอุณหภูมิที่ใช้ปฏิบัติการกับเวลาที่ใช้ในการสกัด มีผลอย่างมีนัยสำคัญต่อผลการสกัดน้ำมันหอมระเหย จากแบบจำลองพื้นผิวผลตอบพบว่าสภาวะการสกัดที่เหมาะสมสำหรับการสกัดน้ำมันหอมระเหยในการทดลองนี้ คือ ที่อุณหภูมิ 64 องศาเซลเซียส ความดัน 277 บาร์ และเวลาในการสกัด 84 นาที ซึ่งที่สภาวะนี้จะได้ปริมาณสารสกัดน้ำมันหอมระเหยมีค่าเท่ากับ 11.90 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักกระวานแห้ง 1 กรัม นอกจากนี้ยังได้เปรียบเทียบประสิทธิภาพการสกัดน้ำมันหอมระเหยกับวิธีการสกัดด้วยตัวทำละลาย พบว่าการสกัดน้ำมันหอมระเหยด้วยคาร์บอนไดออกไซด์วิกฤตยิ่งยวดทำให้ได้ปริมาณสารสกัดมากกว่าการสกัดด้วยตัวทำละลาย โดยการสกัดน้ำมันหอมระเหยด้วยตัวทำละลายจะได้ปริมาณสารสกัดน้ำมันหอมระเหยมีค่าเท่ากับ 9.74 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักกระวานแห้ง 1 กรัม แต่คุณภาพของสารที่สกัดได้จากทั้งสองวิธีมีค่าใกล้เคียงกันคือ สารที่ได้จากการสกัดน้ำมันหอมระเหยจากกระวานด้วยคาร์บอนไดออกไซด์วิกฤติยิ่งยวดประกอบด้วย 1,8-cineole 71.65% beta-pinene 8.64% และ limonene 4.77% ส่วนสารที่ได้จากการสกัดน้ำมันหอมระเหยจากกระวานด้วยตัวทำละลายประกอบด้วย 1,8-cineole 70.86% beta-pinene 7.91% และ limonene 4.30%