Design optimization of a horizontal well in thin oil column reservoir in Gulf of Thailand using experimental design methodology - Jirasak Arunmonglol (Chulalongkorn University, 2010)
การเจาะหลุมนอนในอ่าวไทยได้เริ่มมีมาตั้งแต่ปลายทศวรรษแห่งปีคริสตศักราช 1990 เพื่อให้สามารถกู้ปริมาณน้ำมันได้มากขึ้นและต่ออายุแหล่งผลิตให้ยาวนานยิ่งขึ้น เนื่องจากความซับซ้อนของสภาพทางธรณีวิทยาในอ่าวไทย ทำให้แหล่งกักเก็บน้ำมันมีลักษณะเป็นชั้นบางและยากต่อการทำแผนที่เพื่อวางแผน ดังนั้นการตัดสินใจว่าควรจะเจาะหลุมแนวนอนแทนที่จะเป็นหลุมแนวดิ่งหรือหลุมแนวเบี่ยงเบน จึงจำเป็นต้องเปรียบเทียบระหว่างความไม่แน่นอนของข้อมูลก่อนการเจาะและประโยชน์ที่จะได้รับ การวิจัยนี้นำเสนอการประยุกต์ใช้หลักการออกแบบการทดลอง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการออกแบบหลุมแนวนอนในแหล่งกักเก็บชั้นน้ำมันชั้นบางในอ่าวไทยให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จากฐานข้อมูลหลุมแนวนอนที่มีอยู่ ข้อมูลทางปิโตรฟิสิกส์และวิศวกรรมได้ถูกรวบรวมมาวิเคราะห์เชิงสถิติ เพื่อนำมาทดลองเป็นชุดๆ ซึ่งแต่ละชุดถูกออกแบบโดยใช้หลักการออกแบบการทดลอง การทดลองสำหรับงานวิจัยนี้ทำโดยใช้วิธีการจำลองการไหลในแบบจำลองแหล่งกักเก็บน้ำมันอย่างง่าย ผลการวิเคราะห์ที่ได้จากการทดลองได้ถูกนำมาใช้คัดเลือกปัจจัยที่มีนัยสำคัญทางสถิติ ที่มีอิทธิพลต่อปัจจัยการกู้น้ำมันสูงสุดและสร้างแบบจำลองตัวแทนสองแบบจำลอง แบบจำลองแรกสามารถทำนายปัจจัยการกู้น้ำมันสูงสุดเนื่องจากการผลิตของหลุมแนวนอน ส่วนแบบจำลองที่สองสามารถทำนายปัจจัยการกู้น้ำมันสูงสุดเนื่องจากการผลิตของหลุมแนวดิ่งสองหลุมได้ วิธีการประยุกต์ใช้แบบจำลองทั้งสองในการระบุว่าแหล่งกักเก็บน้ำมันชั้นบางในอ่าวไทยแหล่งไหน มีความเหมาะสมสูงสำหรับการเจาะหลุมแนวนอนได้ถูกนำเสนอ ผลที่อาจจะได้รับคือการลดภาระในการสร้างและจำลองการไหลในแหล่งกักเก็บลง นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์เชิงสถิติยังระบุว่า ความพรุน ความซึมผ่านได้ ผลเนื่องจากแคปิลารี่ ระยะในแนวดิ่งระหว่างหลุมแนวนอนถึงรอยต่อระหว่างชั้นน้ำและน้ำมัน ความหนาในแนวดิ่งของชั้นน้ำมัน การควบคุมอัตราการผลิตของของเหลว อัตราส่วนระหว่างความยาวของหลุมแนวนอนต่อความยาวของแหล่งกักเก็บ และอันตรกริยาของปัจจัยเหล่านี้มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อปัจจัยการกู้น้ำมันสูงสุด