Seismic performances of Mae Lao Bridge with elastomeric bearings and shear dowels - Syheang Be (Chulalongkorn University, 2015)
งานวิจัยนี้เพื่อศึกษาพฤติกรรมของสะพานแม่ลาวที่มีการปรับปรุงด้วยยางแบริ่งสะพาน และ เหล็กเดือยรับแรงเฉือน วัตถุประสงค์ของงานวิจัยคือศึกษาพฤติกรรมของสะพานภายใต้แรงกระทำเนื่องจากแผ่นดินไหวแบบต่างๆ รวมทั้งการเคลื่อนที่ของเสาตอม่อ คานสะพาน ค่าความโค้งของเสา และ กราฟความสัมพันธ์ค่าความเค้นความเครียดของวัสดุเช่น คอนกรีตที่มีการโอบรัด คอนกรีตไม่มีการโอบรัด และเหล็กเสริม นอกจากนี้ยังมีการศึกษาผลของยางแบริ่งและเหล็กเดือยรับแรงเฉือนในสะพาน รวมถึงพิจารณาเสาตอม่อริมที่ใช้และไม่ใช้แบบจำลองสปริงซึ่งเป็นตัวแทนของดิน ในการจำลองสะพานได้ใช้โปรแกรม OpenSees และจำลองแบริ่งด้วยแบบจำลองเชิงเส้นและจำลองเหล็กเดือยรับแรงเฉือนด้วยแบบจำลองไม่เชิงเส้น เสาได้แบ่งเป็นสามชิ้นส่วนได้แก่ชิ้นส่วนแข็งเกร็ง ชิ้นส่วนจุดหมุนพลาสติค และชิ้นส่วนอีลาสติค แบบจำลองคานก็เช่นเดียวกันกับเสา การวิเคราะห์นี้มุ่งเน้นไปที่พิจารณาผลของความหนาของแบริ่งและเหล็กเดือยขนาดต่างๆกันว่าส่งผลต่อผลตอบสนองในโครงสร้างสะพานอย่างไร จากการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าขนาดความหนาของแบริ่งสามารถช่วยลดการเคลื่อนที่ของเสา โดยช่วยลดการเคลื่อนที่ของตอม่อแบบผนังได้ประมาณ 10%-25% ค่าความโค้งของหน้าตัดมีค่าลดลงโดยลดลงมากที่สุดในกรณียางแบริ่งหนา 8 ซม. เหล็กเดือยรับแรงเฉือนจะช่วยลดการเคลื่อนที่ของเสาและคานได้ดี