Analysis of colour fastness models relevant to perception of Thai group - Panya Sinsakjarungdet (Chulalongkorn University, 2001)
การซีดจางของสีเป็นสมบัติที่สำคัญของผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมต่าง ๆ วิธีการดั้งเดิมในการประเมินการซีดจางของสีคือ การประเมินด้วยตาโดยใช้แถบสเกลสีเทา ซึ่งมี 2 ชนิด ใช้สำหรับการประเมินการเปลี่ยนสี และการติดสี (staining) ขณะที่วิธีการประเมินด้วยเครื่องมือและการคำนวณทางคณิตศาสตร์ได้เข้ามามีบทบาทสำคัญมากขึ้น งานวิจัยนี้ได้นำแบบจำลองการซีดจางของสีที่ใช้กันทั่วไปในอุตสาหกรรม มาพิจารณาเปรียบเทียบกับผลการประเมินด้วยตาของกลุ่มคนไทย แบบจำลองเหล่านี้ได้แก่ CIELAB, CMC(I:c), ISO, Nc# และ Fc จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ พบว่าค่าสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์ของแบบจำลอง ISO ให้ผลที่ดีที่สุดด้วยค่าระดับ 0.941 ในขณะที่แบบจำลองอื่น ๆ ให้ค่าต่ำกว่าเล็กน้อยแต่ก็ยอมรับได้ ยกเว้นแบบจำลอง CMC(I:c) สำหรับแบบจำลองที่ใช้ประเมินการติดสี ได้แก่ CIELAB, SSR(UK), SSR(ISO), Ns และ Fs ถูกนำมาวิเคราะห์เช่นกัน ผลที่ได้แสดงว่าทุกแบบจำลองมีความสัมพันธ์ที่ดีกับการประเมินด้วยตา ด้วยค่าสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์สูงกว่า 0.960