Geoarchaeology of Thangsetthi, Tambol Nayang, Amphoe Cha-Am, Changwat Phetchaburi - Praon Silapanth (Chulalongkorn University, 2005)
หลักฐานทางโบราณคดีที่ค้นพบบริเวณทุ่งเศรษฐี ตำบลนายาง อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี แสดงให้เห็นว่าพื้นที่นี้มีความสำคัญมาตั้งแต่ยุคประวัติศาสตร์ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-16 ในฐานะที่เป็นเมืองซึ่งอยู่ในเส้นทางการคมนาคมสำคัญเส้นทางหนึ่งในสมัยโบราณ ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างภาคกลางและภาคใต้ของประเทศไทย งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างธรณีสัณฐาน ลำดับชั้นตะกอนและหลักฐานทางโบราณคดี โดยใช้วิธีการทางธรณีโบราณคดี ซึ่งเริ่มจากการแปลรูปถ่ายทางอากาศ จากนั้นจึงศึกษาในภาคสนาม การศึกษาในภาคสนามประกอบด้วยการสำรวจ และการทำแผนที่ด้านธรณีสัณฐานวิทยาและด้านโบราณคดี รวมทั้งการเจาะตะกอนด้วยเครื่องเจาะตะกอนแบบกระแทก และการศึกษาหน้าตัดชั้นตะกอน ส่วนงานในห้องปฏิบัติการประกอบด้วยการบันทึกลักษณะของตะกอน การวิเคราะห์ขนาดของตะกอนด้วยวิธี laser granulometric และการวิเคราะห์โบราณวัตถุ จากผลการศึกษาพบว่า พื้นที่บริเวณนี้มีการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่สมัยโฮโลซีนตอนกลาง และแหล่งโบราณคดีทุ่งเศรษฐีตั้งอยู่บนแนวชายหาดเก่าและแนวสันทรายเก่า ใกล้กับเชิงเขาหินปูนยุคเพอร์เมียนและมีร่องรอยของทางน้ำเก่าที่เชื่อมต่อกับชายฝั่งทะเลโบราณ การสะสมตัวของตะกอนไปทางทิศตะวันออก ในช่วงการลดระดับลงของน้ำทะเลช่วงหลังสมัยโฮโลซีนตอนกลาง น่าจะมีบทบาทสำคัญในการทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิสัณฐานของพื้นที่ เช่น การเปลี่ยนทางเดินของทางน้ำ อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิสัณฐานบริเวณชายฝั่งก็ยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน การศึกษาลำดับชั้นตะกอนบริเวณชายฝั่งแสดงให้เห็นขอบเขตของชายฝั่งทะเลโบราณอย่างชัดเจน นอกจากนี้หลักฐานเกี่ยวกับสภาพภูมิสัณฐานโบราณ โดยเฉพาะแนวชายหาดเก่าและแนวสันทรายโบราณ ยังแสดงให้เห็นว่าชุมชนโบราณบริเวณทุ่งเศรษฐีและชุมชนโบราณอื่นๆ ร่วมสมัยที่ตั้งอยู่ในแนวสันทรายโบราณ มีการเลือกใช้แนวสันทรายด้านในสุดในการตั้งถิ่นฐานและใช้เป็นเส้นทางคมนาคม เนื่องจากแนวสันทรายดังกล่าวเป็นพื้นที่สูงและคงตัวกว่าพื้นที่ที่อยู่ติดชายฝั่งทะเลในช่วงเวลานั้น และมีทางน้ำเชื่อมต่อกับชายฝั่งทะเลจึงสะดวกในการคมนาคม นอกจากนี้หลักฐานทางโบราณคดีที่ค้นพบในแหล่งโบราณคดีทุ่งเศรษฐี ยังสามารถนำไปเปรียบเทียบกับหลักฐานทางโบราณคดีที่พบในแหล่งโบราณคดีสมัยทวารวดีอื่นๆ ในภาคกลางของประเทศไทย จึงเป็นหลักฐานยืนยันอีกทางหนึ่งว่ามีการติดต่อกับชุมชนโบราณอื่นๆ โดยใช้เส้นทางคมนาคมตามแนวสันทรายสมัยโฮโลซีนนี้