Structural geology in Amphoe Wang Nam Khiao area, Changwat Nakhon Ratchasima - Tirawut Na Lampang (Chulalongkorn University, 2015)
วิวัฒนาการทางธรณีวิทยาแปรสัณฐานในอดีตบริเวณพื้นที่ศึกษาส่งผลทำให้เกิดลักษณะธรณีวิทยาเชิงโครงสร้างปรากฏ ในบริเวณพื้นที่อำเภอวังน้ำเขียว ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างแผ่นทวีปสึบูมาสุ แผ่นทวีปสุโขทัย-จันทบุรี และแผ่นทวีปอินโดไชน่า การลำดับชั้นหินในพื้นที่ศึกษา จากหินที่มีอายุแก่กว่าไปอายุอ่อนกว่า สามารถจำแนกออกเป็นห้ากลุ่ม ประกอบด้วย หินตะกอนยุคเพอร์เมียน หินตะกอนภูเขาไฟยุคเพอร์โม-ไทรแอสซิก หินอัคนีแทรกซอนยุคไทรแอสซิก หินฮอร์นเบลนด์แกรนิตยุคไทรแอสซิก และหินตะกอนชุดโคราชมหายุคมีโซโซอิก ธรณีวิทยาเชิงโครงสร้าง ริ้วขนาน การวางตัวของหิน ถูกนำมากำหนดตำแหน่งในตาข่ายสเตอริโอร่วมกับการลำดับชั้นหิน แสดงถึงแนวการวางตัวของหินสองกลุ่ม กลุ่มแรกประกอบด้วย หินตะกอนยุคเพอร์เมียน หินตะกอนภูเขาไฟยุคเพอร์โม-ไทรแอสซิก หินแกรนิตยุคไทรแอสซิกบริเวณตะวันออกเฉียงเหนือในพื้นที่ศึกษา และหินฮอร์นเบลนด์แกรนิตยุคไทรแอสซิก มีการวางตัวในแนวตะวันออกตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกตะวันตกเฉียงใต้ ตะวันออกตะวันออกเฉียงใต้-ตะวันตกตะวันตกเฉียงเหนือ จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ กลุ่มที่สอง ประกอบด้วยหินอัคนีแทรกซอนแกรนิตยุคไทรแอสซิกบริเวณตะวันตกเฉียงใต้ในพื้นที่ศึกษา และหินตะกอนชุดโคราช มหายุคมีโซโซอิก ซึ่งวางตัวในแนว ตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ การศึกษาโครงสร้างจุลภาค แสดงการเปลี่ยนลักษณะของหินเป็นแบบเปราะ และแบบยืดหยุ่น ผลจากการวิเคราะห์วางตัวของหินประกอบกับการลำดับชั้นหินในพื้นที่ศึกษา แสดงการเกิดการการเปลี่ยนลักษณะสอง ครั้ง โดยการเปลี่ยนลักษณะครั้งแรก (D1) ทำให้เกิดชั้นหินคดโค้ง (F1) วางตัวในแนวตะวันออกตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกตะวันตกเฉียงใต้ ตะวันออกตะวันออกเฉียงใต้ตะวัน-ตกตะวันตกเฉียงเหนือ จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ และการเปลี่ยนลักษณะครั้งที่สองเกิดการคดโค้งซ้อนทับ ของการแปรสภาพครั้งที่สอง (D2) ทำให้เกิดชั้นหินคดโค้งในแนวที่สอง (F2) ตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ และเกิดเป็นโครงสร้างที่มีลักษณะเป็นโดมและแอ่ง ปรากฏในพื้นที่อำเภอวังน้ำเขียว