Species composition and distribution of middle pleistocene mammalian fauna in Khok Sung subdistrict, Nakhon Ratchasima province and its contribution to vertebrate community - Kantapon Suraprasit (Chulalongkorn University, 2015)
เมื่อปีพ.ศ. 2548 ซากดึกดำบรรพ์สัตว์มีกระดูกสันหลังจำนวนมากถูกค้นพบที่บ่อทรายบริเวณบ้านโคกสูง จังหวัดนครราชสีมา ตัวอย่างที่ค้นพบประกอบไปด้วยกะโหลกศีรษะ ฟัน และกระดูกของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมและสัตว์เลื้อยคลานที่ถูกเก็บรักษาในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ไปจนถึงเป็นเศษชิ้นส่วนที่แตกหัก จากการศึกษาลักษณะทางสัณฐานวิทยาของตัวอย่างที่ค้นพบโดยทำการเปรียบเทียบกับสัตว์ปัจจุบันและกับซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว พบว่ากลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในบริเวณนี้สามารถจัดจำแนกทางอนุกรมวิธานได้ทั้งสิ้นออกเป็น 15 ชนิด 13 สกุล ประกอบไปด้วยสัตว์ในกลุ่มไพรเมต ช้าง ไฮยีน่า หมา แรด หมู วัว ควาย และกวาง ซึ่งสัตว์บางสายพันธุ์ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว นอกจากนั้นซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์เลื้อยคลาน 3 สายพันธุ์ คือ จระเข้น้ำจืด งูหลามไม่ระบุชนิด และตะกวดไม่ระบุชนิดได้ถูกบรรยายเพิ่มเติมขึ้นมาจากการศึกษาก่อนหน้านี้ ทั้งนี้สายพันธุ์ที่ค้นพบในบริเวณบ้านโคกสูงนี้มีความสอดคล้องกับกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมโบราณที่ประกอบด้วยช้างสเตโกดอนและแพนด้ายักษ์ ซึ่งมีการกระจายตัวอย่างกว้างขวางในภาคพื้นทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และในตอนใต้ของประเทศจีนตลอดสมัยไพลสโตซีน ซากดึกดำบรรพ์ของกวางดาวซึ่งเป็นหนึ่งในสัตว์ปัจจุบันที่อาศัยอยู่บริเวณอนุทวีปอินเดียได้ถูกค้นพบเป็นครั้งแรก โดยกลุ่มสัตว์มีกระดูกสันหลังบริเวณบ้านโคกสูงนี้มีอายุอยู่ในสมัยไพลสโตซีนตอนกลางหรือประมาณ 2 แสนปีที่ผ่านมาจากหลักฐานการเทียบสัมพันธ์ของชั้นแม่เหล็กบรรพกาลและการเปรียบเทียบกลุ่มสิ่งมีชีวิตกับบริเวณแหล่งซากดึกดำบรรพ์อื่นๆที่เคยมีการค้นพบมาก่อนหน้านี้ จากการวิเคราะห์ความคล้ายคลึงกันของกลุ่มสิ่งมีชีวิตพบว่ากลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมบริเวณบ้านโคกสูงมีความคล้ายคลึงกับกลุ่มสิ่งมีชีวิตในสมัยไพลสโตซีนตอนกลางที่ค้นพบบริเวณถ้ำวิมานนาคินจังหวัดชัยภูมิมากที่สุด ซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ค้นพบในบริเวณบ้านโคกสูงประกอบไปด้วยสายพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในบริเวณภาคพื้นทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งสิ้น โดยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมกลุ่มนี้ได้มีการอพยพไปยังเขตหมู่เกาะชวาในช่วงปลายสุดของสมัยไพลสโตซีนตอนกลางด้วยเส้นทางโบราณจากจีนตอนใต้ไปยังเกาะชวาผ่านทางบริเวณไหล่ทวีปซุนดาของอ่าวไทย เนื่องจากช่วงยุคน้ำแข็งนั้นมีการลดลงของระดับน้ำทะเลประมาณ 100 ถึง 150 เมตรจากระดับน้ำทะเลในปัจจุบัน จึงก่อให้เกิดลักษณะภูมิประเทศแบบแผ่นดินบริเวณไหล่ทวีปซุนดาที่เชื่อมต่อแผ่นดินใหญ่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับเขตหมู่เกาะอินโดนีเซีย การศึกษาองค์ประกอบชนิดของกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยนี้จึงเป็นหลักฐานหนึ่งของการแลกเปลี่ยนกันของกลุ่มสัตว์บกขนาดใหญ่ในยุคน้ำแข็งระหว่างภาคพื้นทวีปกับเขตหมู่เกาะของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สภาพแวดล้อมโบราณบริเวณบ้านโคกสูงเป็นทุ่งหญ้าใกล้กับแม่น้ำสายหลัก ซึ่งประกอบไปด้วยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดใหญ่จำนวนมากอาศัยอยู่ จากการวิเคราะห์การกระจายตัวของน้ำหนักของกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ค้นพบบริเวณบ้านโคกสูงและถ้ำวิมานนาคิน บ่งบอกว่าภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยเป็นบริเวณที่มีอากาศค่อนข้างชื้นในช่วงสมัยไพลสโตซีนตอนกลาง