Soil amplification assessment of earthquake ground motionusing geophysical and geotechnical data in Amphoe Muang, Changwat Chiang Rai - Ratchadaporn Jintaprasat (Chulalongkorn University, 2016)
แผ่นดินไหวเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างหนึ่งที่ไม่อาจคาดเดาการเกิดได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ   จากบันทึกประวัติศาสตร์ของโลกตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันพบว่าแผ่นดินไหวเกิดขึ้นตลอดเวลา  การเกิดแผ่นดินไหวในแต่ละครั้งสร้างความเสียหายให้กับพื้นที่นั้นมากน้อยขึ้นอยู่ลักษณะการเกิด ความรุนแรงของแผ่นดินไหวและลักษณะของพื้นที่ในการเกิดแผ่นดินไหวเช่น ชนิดของดิน ชนิดหินและโครงสร้างอาคาร เป็นต้น  เช่นเดียวกับการเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2557 ที่อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย  ซึ่งถือได้ว่าเป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่รุนแรงส่งผลกระทบโดยจรงต่อเศรษฐกิจ สังคมและการดำรงชีวิตของประชาชนในพื้นที่ เพราะบริเวณที่เกิดแผ่นดินไหวเป็นแหล่งชุมชนขนาดใหญ่  จากการศึกษาของงานวิจัยที่หลากหลายพบว่า การเกิดแผ่นดินไหวจะเกิดและมีการตอบสนองต่อบริเวณที่ประกอบไปด้วยชั้นดินได้ดี  อีกทั้งพื้นที่อำเภอเมืองจังหวัดเชียงรายก็วางตัวอยู่บนชั้นดินอ่อนเช่นเดียวกัน ดังนั้นการขยายตัวของชั้นดินเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่จะควบคุมความเสียหายอันเกิดจากแผ่นดินไหวใหญ่ได้  การศึกษานี้วิเคราะห์จุดสำรวจทั้งหมด 46 จุดในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย  และใช้ข้อมูลทางธรณีฟิสิกส์โดยวิธีการหาความเร็วคลื่นเฉือนและข้อมูลธรณีเทคนิคคือ ชั้นดินในพื้นที่ เพื่อวิเคราะห์ในโปรแกรม SHAKE2000  อีกทั้งมีจุดสำรวจพิเศษคือจุดที่ 34 ซึ่งมีข้อมูลชั้นดินจากการสำรวจหลุมเจาะ โดยผลของการศึกษาในพื้นที่ศึกษาทั้งหมดนั้นพบว่า ค่าการขยายแรงในชั้นดินสูงสุดคือ 3.58 และค่าความเร็วคลื่นเฉือนเฉลี่ยที่ 30 เมตรคือ 200-562 เมตรต่อวินาที และสุดท้ายสามารถนำข้อมูลเพื่อนำไปจัดทำแผนที่แสดงความเสี่ยงของการขยายแรงแผ่นดินไหวของชั้นดินได้และแผนที่ความเร็วคลื่นเฉือนเฉลี่ยที่ระดับ 30 เมตรได้อย่างถูกต้อง