Does it deliver? an analysis of the sustainable development benefits from clean development mechanism (CDM) projects in Thailand - Swickard, Naomi J. (Chulalongkorn University, 2009)
ในช่วงระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา นานาประเทศได้มีความพยายามที่จะแก้ไขปัญหาที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ ซึ่งนำมาสู่ข้อตกลงระหว่างประเทศในการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซเรือนกระจกอื่นๆ ภายใต้พันธสัญญาที่เรียกว่า พิธีสารเกียวโต ภายใต้พิธีสารเกียวโต ประเทศที่พัฒนาแล้วได้มีข้อตกลงร่วมกันในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกภายในปี 2555 ให้ได้ 5% เมื่อเทียบกับระดับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปี 2533 พิธีสารเกียวโตได้กำหนดกลไกยืดหยุ่นขึ้นมา 3 กลไก รวมถึงกลไกการพัฒนาที่สะอาด (CDM) ซึ่งอนุญาตให้กลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว (Annex I) ดำเนินการโครงการเพื่อให้เกิดการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในประเทศที่กำลังพัฒนา โดยมีวัตถุประสงค์คือ ประเทศที่พัฒนาแล้วสามารถซื้อคาร์บอนเครดิตในราคาที่ต่ำที่สุด อีกทั้งยังมีส่วนช่วยสนับสนุนการพัฒนาอย่างยั่งยืนในประเทศที่กำลังพัฒนา อย่างไรก็ตาม ผลการดำเนินงานของกลไกการพัฒนาที่สะอาด อาจไม่ได้สอดคล้องกับเป้าประสงค์ที่ได้รับการกล่าวอ้างได้ มีผู้ตั้งคำถามเกี่ยวกับผลการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเกิดขึ้นจริง และผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นจริงจากการพัฒนาอย่างยั่งยืน ทั้งนี้ ประเทศที่กำลังพัฒนาแต่ละประเทศได้ตั้งเกณฑ์การอนุมติโครงการของตนเอง เพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการในการพัฒนาของประเทศ สำหรับประเทศไทยมีเกณฑ์การอนุมัติที่เข้มงวดกว่าประเทศอื่นๆ ซึ่งวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ได้วิเคราะห์ว่าเกณฑ์การอนุมัติที่เข้มงวดดังกล่าว ได้เพิ่มพูนประโยชน์ทางด้านการพัฒนาจากโครงการกลไกการพัฒนาที่สะอาดในประเทศไทยหรือไม่ จากการวิเคราะห์ข้อมูลในเอกสารประกอบโครงการ (PDD) และการสอบถามความคิดเห็นจากผู้พัฒนาโครงการภาคเอกชน ผู้เข้าร่วมฟังความคิดเห็นของโครงการในท้องถิ่น และหน่วยงานภาครัฐ พบว่า โครงการภายใต้กลไกพัฒนาที่สะอาดของประเทศไทย ได้ก่อให้เกิดผลประโยชน์ทางด้านการพัฒนาที่ยั่งยืนสู่ท้องถิ่นในระดับหนึ่ง แต่ประโยชน์ที่ได้รับจะมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ หลายปัจจัย ได้แก่ ขนาดของโครงการ การดำเนินงานทางการตลาด และข้อจำกัดทางด้านนโยบาย