Chemical constituents and biological activities of bauhinia sirindhorniae and croton hutchinsonianus - Sirivan Athikomkulchai (Chulalongkorn University, 2004)
การศึกษาพฤกษเคมีของลำต้นและรากสิรินธรวัลลี สามารถแยกสารที่เคยมีรายงานมาแล้วได้ทั้งหมด 17 ชนิด ได้แก่ cyanoglucoside 2 ชนิด (lithospermoside และ menisdaurin), flavan 1 ชนิด ((-)-epicatechin), flavanone 2 ชนิด ((2S)-naringenin และ (2S)-eriodictyol), flavanonol 1 ชนิด ((+)-taxifolin), flavone 1 ชนิด (luteolin), chalcone 1 ชนิด (isoliquiritigenin), chromone 1 ชนิด (5,7-dihydroxychoromone), chromone glucoside 1ชนิด (5-hydroxychromone 7-beta-D-glucoside), lignan glycoside 2 ชนิด ((+)-isolariciresinol 3alpha-O-alpha-L-rhamnoside และ (+)-lyoniresinol 3alpha-O-alpha-L-rhamnoside), triterpenoid 2 ชนิด (lupeol และ glutinol), steroid glucoside 1 ชนิด (sitosteryl-3-O-beta-D-glucoside) และ สารกลุ่ม phenolic 2 ชนิด (3,4,5-trimethoxyphenolic-1-O-beta-D-glucoside และ protocatechuic acid) สำหรับการศึกษาทางพฤกษเคมีของกิ่งและใบเปล้าแพะสามารถแยกสารได้ 6 ชนิด ซึ่งเป็นสารใหม่ 2 ชนิด คือ 3-(4-hydroxy-3,5-dimethoxyphenyl)-propyl benzoate และ 3-(4-hydroxyphenyl)-propyl benzoate นอกจากนี้ยังพบสารที่มีรายงานมาแล้วอีก 4 ชนิด ได้แก่ farnesyl acetone, poilaneic acid, 4-hydroxybenzaldehyde และ dihydroconiferylbenzoate การพิสูจน์สูตรโครงสร้างทางเคมีของสารที่แยกได้นี้ อาศัยการวิเคราะห์สเปคโตรสโคปี ร่วมกับการเปรียบเทียบข้อมูลของสารที่ทราบโครงสร้างแล้ว นอกจากนี้ยังได้นำสารที่แยกได้ไปทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพ ได้แก่ ฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย, ฤทธิ์ต้านเชื้อรา, ฤทธิ์ความเป็นพิษต่อเซลล์ และฤทธิ์จับอนุมูลอิสระ พบว่า (+)-Isolariciresinol 3alpha-O-alpha-L-rhamnoside และ (+)-lyoniresinol 3alpha-O-alpha-L-rhamnoside มีฤทธิ์ในการจับอนุมูลอิสระ (2S)-eriodictyol และ isoliquiritigenin มีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อ Bacillus subtilis และ Staphylococcus aureus ในขณะที่ (2S)-naringenin และ luteolin มีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อ B. subtilis นอกจากนี้ 3-(4-hydroxy-3,5-dimethoxyphenyl)-propyl, dihydroconiferyl benzoate และ 3-(4-hydroxyphenyl)-propyl benzoate แสดงฤทธิ์ระดับปานกลางในการยับยั้งเชื้อรา Candida albicans ส่วนการตรวจสอบฤทธิ์ความเป็นพิษต่อเซลล์นั้นพบว่า 3-(4-hydroxy-3,5-dimethoxyphenyl)-propyl มีฤทธิ์ความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง NCI-H187 ในระดับต่ำ ในขณะที่ dihydroconiferylbenzoate และ 3-(4-hydroxyphenyl)-propyl benzoate ไม่มีฤทธิ์ความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง NCI-H187