The usefulness of serum free/total PSA ratio for diagnosis of prostate cancer in abnormal total PSA screening Thai patients - Sansnee Senawong (Chulalongkorn University, 2003)
เป็นการศึกษาเพื่อประเมินประสิทธิภาพในการวินิจฉัยโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก และความคุ้มค่าคุ้มทุนของการตรวจหาอัตราส่วนพีเอสเออิสระต่อพีเอสเอรวมในเลือด เพื่อการวินิจฉัยมะเร็งต่อมลูกหมากในชายไทยที่มีระดับสารบ่งชี้มะเร็งพีเอสเอรวมในเลือดผิดปกติ โดยทำการศึกษาในชายไทย 233 ราย ทุกรายจะได้รับการวินิจฉัยโรคมะเร็งต่อมลูกหมากโดยการตัดชิ้นเนื้อจากต่อมลูกหมากเพื่อตรวจทางพยาธิวิทยา และประเมินประสิทธิภาพการวินิจฉัยโรคมะเร็งต่อมลูกหมากของการตรวจดังกล่าวเมื่อใช้ค่าตัดสินผลการตรวจ (cut-off) ที่แตกต่างกัน โดยศึกษาจากความไว ความจำเพาะ ความแม่นยำ และตัวแปรอื่นๆ รวมทั้งทำการวิเคราะห์ความคุ้มค่าคุ้มทุนของการตรวจดังกล่าวเพื่อการวินิจฉัยโรคมะเร็งต่อมลูกหมากด้วย ผลการศึกษาพบว่า ไม่สามารถสรุปค่าตัดสินผลการตรวจที่เหมาะสมที่สุดได้ แต่ค่าที่ควรใช้ในการตัดสินผลการตรวจ คือ 0.15, 0.18, 0.20, 0.25 และ 0.28 โดยขึ้นกับกลุ่มผู้ป่วยที่มีระดับพีเอสเอรวมแตกต่างกัน การวิเคราะห์ความคุ้มค่าคุ้มทุนพบว่าการตรวจหาอัตราส่วนพีเอสเออิสระต่อพีเอสเอรวมในเลือดเพื่อช่วยในการตัดสินใจทำการตัดชิ้นเนื้อต่อมลูกหมากในผู้ป่วยที่มีระดับพีเอสเอรวมในเลือดสูงผิดปกตินั้น ไม่สามารถแสดงผลที่คุ้มค่าคุ้มทุนมากกว่าการใช้ผลการตรวจระดับพีเอสเอรวมในเลือดเพียงอย่างเดียวในการตัดสินใจทำการตัดชิ้นเนื้อต่อมลูกหมาก ดังนั้นแพทย์จำเป็นต้องพิจารณาเลือกใช้ค่าตัดสินผลการตรวจอัตราส่วนพีเอสเออิสระต่อพีเอสเอรวมในเลือดตามกลุ่มผู้ป่วย โดยเปรียบเทียบความไว ความจำเพาะ และปัจจัยอื่นๆ ของการใช้ค่าตัดสินผลการตรวจที่แตกต่างกันเพื่อประกอบการพิจารณา